อัธยาศัยดียิ้มแย้ม บางครั้งก็มีเสียงหัวเราะออกจากใบหน้าที่เปื้อนด้วยรอยยิ้ม คำพูดอาจจะไม่หวานหูสักเท่าไหร่สำหรับคนที่เพิ่งเคยได้เห็นหรือเคยได้สัมผัส "กู"ใช้เป็นสรรพนามแทนตัว และ"มึง"  แทนชื่อผู้สนทนาด้วย ภาษาสมัยพ่อขุนราม ด่าบ้างตะโกนเรียกชื่อบ้างไอ้โน้น ไอ้นี่ แต่คนที่หันมาจากการร้องเรียกต่างยิ้มแย้มและก้มหัวพนมมือด้วยความเคารพแทบทุกคน ............................